ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

282

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

طريفل خرد و هليله سياه برورده و كلنكبين و علك رومى « 1 » و عود خام و بجمله اكر ياره فيقرا « 2 » بخورذ « 2 » و كم نشوذ خيال آنكاه علاج جشم را بايذ - كردن ، و من ديدم مردى كبجشم وى آب آمذه « 3 » بوذ و نابينا كشته بوذ و به آتش اندر افتاذ و همىبخواست سوختن حيله « 4 » كردند و بيرون آوردندش از آتش « 5 » بينا بيرون آمذ از آنك آن « 5 » آب خشك كشته بوذ « 6 » يا « 6 » فرو نشسته بوذ انجا و اين داروها كرم اينجا بدان مىبايذ تا سطبر كردذ آن آب يا خشك شوذ اكر آب اندكى بوذ غرض اين بوذ كياذ كردم ( f . 223 ) و اكر كهن بوذ و ديدار بازداشته بوذ علاج وى قدح است اعنى آب كشاذن و آن آب كى قدح بديرذ ورا مهاى « 7 » خوانند و اين آب بوذ صافى و جون انكشت بر وى بنهى « 8 » و باز جشم بكشائى آب را ببينى « 9 » براكنده و باز بدرنك باز « 10 » فراز آيذ يا اندكى از جاى خويش جنبيده بوذ و بوذ كى اين آب بلرزذ « 11 » باز زوذ « 11 » باز جمع شوذ و قدح نبديرذ « 12 » و بوذ كى آب بديدار جن كج بوذ تا ورا كجينه خوانند و اين قدح نه‌بديرذ « 13 » و بوذ كى اين آب سبز بوذ يا سياه « 14 » و اين نيز قدح نه‌بديرذ و سبب آن بوذ كى دور بوذ و بمغاكى اندر بوذ جشم درست را فراز كند و بجشم بيمار بنكرذ اكر ديده فراخ‌تر كردذ قدح

--> ( 1 ) - ف : علك رومى و كلنكبين ( 2 - 2 ) - ف : بوذ كه خورد و به نبوذ ( 3 ) - ف : فروذ آمذه ( 4 ) - ف : حيلة ( 5 - 5 ) - ف : بينا كشته بوذ از آنك ( 6 - 6 ) - ف : با ( 7 ) - م : ظ . مهانى ( 8 ) - ف : برو نهى . ب ه : و از وى بازكيرى ( 9 ) - ف : بينى ( 10 ) - ف : افزوده . نزديك ( 11 - 11 ) - ف : و زوذ ( 12 ) - در اصل افزوده . « يكى را ، و ديكر را » . ( 13 - 12 ) - ف : ندارد م : يكى را . . . خوانند و يكى را راجع كويند . ( 14 ) - ف : « و » ندارد